De Blog van Swinkels

Kimduiking Kimduiking, is dat een jongedame genaamd Kim die een duik neemt? Welnee flauwerik, het is de denkbeeldige lijn tot waar men het aardoppervlak kan zien, oftewel, met een ander mooi woord: de gezichtseinder . De kromming van het aardoppervlak zorgt ervoor dat we slechts een beperkt deel van dat aardoppervlak kunnen zien, na de einder of kim verdwijnt het aardoppervlak uit het zicht. De aarde verbergt als het ware zichzelf. In de Oudheid was dit één van de sterkste aanwijzingen dat de aarde geen platte schijf kon zijn. Er wordt vaak gedacht dat het idee van een platte aarde standhield tot diep in de Middeleeuwen, of zelfs later, maar in werkelijkheid wisten de Oude Grieken al beter. In 350 v. Chr. schrijft Arististotele s in zijn werk DeCaelo (289a: 1-9) : „ (...) het aanzien [van de sterrenhemel] verandert indien men naar het zuiden of noorden reist; er zijn in Egypte en in de omgeving van Cyprus sterren waargenomen, die niet zichtbaar zijn in noordelijker...

Een week of wat geleden ving ik ergens een deuntje op dat me sindsdien voortdurend heeft bezig gehouden, omdat ik het wel kende - zelfs heel goed kende - maar niet kon thuisbrengen. Hoe identificeer je een deuntje? Je kunt in Google wel zoeken op tekst en sinds kort ook op afbeelding, maar hoe zoek je op muziek? Je kunt natuurlijk het deuntje neuriën, in de hoop dat iemand het herkent. Maar het gekke was dat het deuntje niet kreeg geneuried. Zoals je soms een bekend gezicht niet voor de geest kunt halen, zo kon ik dit deuntje niet voor de neurie halen. Het was aanwezig in mijn hoofd, heel nadrukkelijk, maar zonder melodie, geluidloos. Een vreemde ervaring. Vanmiddag, op weg naar de tandarts, schoot me de titel van het deuntje spontaan te binnen: She Likes Weeds . Dat was het! En onmiddellijk was ook de neurie weer beschikbaar. Ad Visser She Likes Weeds was een hit van de groep Tee Set; het nummer bereikte de eerste plaats in de Top 40 van Veronica en ook de eerste plaats in...

Nee, dit opstel gaat niet over kolonialisme, racisme of discriminatie van de donkere medemens, maar over een bepaald soort zinnen. De tekst op de afbeelding (*1) is zo'n zin. Het bijzondere van dit soort zinnen is dat er een bijwoordelijk verband bestaat tussen wat wordt gezegd en hoe het wordt gezegd. Het verband is bij voorkeur een beetje kronkelig, omdat het bijwoord of een term van de bijwoordelijke bepaling oneigenlijk is gebruikt: Leve de vrijheid, riepen de Kongolezen gebelgd Gebelgd zijn   betekent immers   erg boos, verontwaardigd   zijn, maar iedereen denkt daarbij - ten onrechte en toch ook weer niet zonder reden - aan de Belgen: de Kongolezen waren immers gebelgd omdat ze   niet vrij waren, en ze waren niet vrij omdat de Belgen in Kongo zaten. Ik weet niet of er in het Nederlands een term voor bestaat, maar in het Engels heten zulke zinnen   Tom Swifties , genoemd naar Tom Swift, het hoofdpersonage uit een reeks SF-romans rond ee...

Gaston Berghmans (11 Maart 1926 - 21 Mei 2016)   De gisteren overleden Vlaamse komiek Gaston Berghmans en zijn compaan Leo Martin leerde ik pas kennen nadat ik op volwassen leeftijd naar Vlaanderen was verhuisd. In Nederland zijn Gaston & Leo nooit doorgebroken. In de jaren zeventig hadden ze soms gastoptredens in showprogramma’s, maar daarbij waren ze gedwongen om hun accenten te laten vallen (Gaston spraak Aantwerps , Leo Hents ) en in het ABN voelde met name Berghmans zich niet op zijn gemak. Waarschijnlijk maakte ik te laat kennis met het duo. Gaston en Leo leken me komieken die je beter waardeert wanneer je ze als kind leert kennen. In sommige commentaren werd Berghmans vergeleken met Toon Hermans, maar de volkse humor die hij - samen met Martin - bracht, stond dichter bij komische duo’s als Johnny & Rijk en (meer nog) de Mounties, Piet Bambergen & René Van Vooren: als kind vond ik die leuk, later niet meer zo erg, maar ik bleef geamuseerd naar ze kijken...