De Blog van Swinkels

Wij leerden vroeger op school dat klikken onacceptabel gedrag was. Het hoorde niet, en iemand die er zich aan schuldig maakte, was een klikspaan. Dat woord blijkt te zijn afgeleid van het Middeleeuwse " clapspaen ", een houten voorwerp waarmee een klapperend geluid werd gemaakt om mensen te waarschuwen dat er een melaatse in aantocht was. Het Internet heeft een nieuwe soort klikkers voortgebracht: de wegklikkers Ze kondigen hun komst helaas niet aan, maar doen hun werk in stilte, en in het geniep. De Vlaamse dag- en weekbladen hebben blijkbaar een compleet leger klikkers aangesteld, want er wordt wat afgeklikt dezer dagen. Hun arbeid begint de vormen aan te nemen van een Bijbelse plaag. Na de kikkers de klikkers. En net als bij Bijbelse plagen, wordt er geen onderscheid gemaakt tussen schuldigen en onschuldigen. Iedereen kan er door getroffen worden. De laatste klikwoede werd veroorzaakt door de beslissing van Bart de Wever, burgemeester te Antwerpen, om een betogin...

Ik moet allereerst iets bekennen: Ik ben ooit moderator geweest. In die tijd was een moderator echter nog een gespreksleider, iemand die een discussie in goede banen moest leiden. Tegenwoordig denkt men (dankzij het Internet) bij de term vooral aan censuur. Ergens in de kieren en krochten van het World Wide Web houden zij zich op, de nieuwe moderatoren, klaar om boodschappen weg te klikken. Wij klikken aan. Zij klikken weg. Internetfora hebben een stem gegeven aan complete bevolkingsgroepen die tot voor kort niet werden gehoord. Kranten selecteerden ingezonden brieven en publiceerden alleen wat geschikt werd geacht voor publicatie. Verder fungeerde de ingezonden brief als zodanig reeds als een soort buffer. Voordat men pen en papier ter hand had genomen, was de woede van de lezer vaak al gezakt. Je moest ook nog een postzegel zoeken en de brief op de post doen. Nogal omslachtig allemaal. Internetfora hebben daar verandering in gebracht. Iedereen kon plots naar believen boo...